1 + 1 = 3 Anaïd Haen & Django Mathijsen interviewen elkaar voor Quasis

Django: We hebben voor Quasis een Splinter voor jong volwassenen geschreven met de titel ‘Malika’s schildplicht’. Ben je het met me eens dat het verhaal als belangrijkste thema heeft: een sterke jonge vrouw die zich verzet tegen gezag en strijdt voor zowel haar persoonlijke vrijheid als de vrijheid in het algemeen? Welke andere thema’s zie jij nog die een belangrijke rol spelen?

Anaïd: Dat ben ik met je eens. Nu het verhaal klaar is, zie ik ook opoffering. Niet in de dodelijke zin van het woord, maar wel in het je verstoppen om een oplossing te vinden en daardoor jezelf en je gezin tekortdoen. Ik heb de pest aan opoffering, vind het vaak heel zwak. Jij? Vind jij opoffering zwak of niet en waarom vind je dat?

Django: Meestal is het inderdaad een zwaktebod, net zoals zelfmoord. Het is een te gemakkelijke oplossing en nooit een echt bevredigend antwoord voor een probleem. Noch in de literatuur, noch in het werkelijke leven. Ik kan niet uitsluiten dat de omstandigheden ooit zo zijn dat opoffering of zelfmoord de enige uitweg is, maar je moet altijd blijven zoeken naar een echte oplossing. Ik kan me herinneren dat we eens een verhaal samen hebben geschreven waarbij de hoofdpersoon aan het einde dood moest om ervoor te zorgen dat zijn dierbaren bleven leven. Een opofferingsscène was daar de makkelijke uitweg geweest. Daarvoor hebben wij dus niet gekozen. Na veel puzzelen hebben we het einde zodanig bedacht dat de hoofdpersoon vechtend ten onder gaat.

Wat zijn de belangrijkste thema’s die volgens jou het vaakst in jouw literatuur terugkomen?

Anaïd: Er is er eigenlijk maar één: liefde. Kan liefde voor een ander zijn, maar ook voor een ding. Voor geld, macht of een partner. Uit liefde kan jaloezie ontstaan, of gekwetstheid. Ambitie of wraak. Het is een thema waauteursMalikaar bijna alles wel zijn oorsprong in vindt. Ik heb niet het idee dat wij erg thematisch zijn, of vind jij van wel? Hoe uit zich dat dan?

Django: Ik denk dat thema’s een opkomend verschijnsel zijn in onze verhalen. Ze komen boven drijven en meestal zie je ze pas achteraf. Ik denk dat je gelijk hebt dat liefde een heel belangrijk thema is dat steeds weer bij ons terugkomt. Ik zie ook (strijden voor) vrijheid vaak langskomen.

Anaïd: Dat is ook liefde. De liefde voor vrijheid 🙂

Django: Dat klopt. Heb je het gevoel dat bepaalde genres zich beter lenen voor het uiten van die thema’s? Welke?

Anaïd: Nee. Omdat ieder genre zich leent voor alle thema’s. Heb ik gelijk?

Django: Hmmm… misschien wel. Daar moet ik eens over nadenken.

Wat zijn jouw favoriete genres en waarom?

Anaïd: Sciencefiction. Omdat ik er verschrikkelijk van houd om na te denken over de toekomst. Maar alternatieve geschiedenis doet me ook veel. Als het me maar de mogelijkheid biedt dóór te denken. Ik weet dat het jouwe ook sciencefiction is, dus ik vraag je wat anders: waarom schrijven we het zo weinig?

Django: Schrijven we het weinig dan? Tja, ik snap wel wat je bedoelt. Het probleem van sciencefiction is dat het idee rondwaart dat sciencefiction een beetje uit de mode is. Dat is een soort selffulfilling prophecy geworden. Of een Calimero-klaagzang. Ik ben het er niet mee eens. Toch ben ik vaak “uitgeweken” naar andere genres omdat ze gemakkelijker te verkopen zijn. En ik heb soms SF-verhalen “vermomd” als andere genres (en ik ben niet de enige. Neem nou Stieg Larssons Millennium-trilogie: dat is cyberpunk vermomd als gewone thriller). Aan het eind van de dag moet er toch weer gewoon eten op tafel komen. Ik begin daar wel een beetje van terug te komen.

Anaïd: Waarom?

Django: Omdat ik me niet wil laten leiden door de waan van de dag, maar door mijn eigen hart.

In hoeverre kun jij je identificeren met Malika, de hoofdpersoon in ons verhaal?

Anaïd: Ow. Bijna niet, hoewel ik ook koppig kan zijn. En weet wat ik wil. En niet graag de gebaande paden loop. En het mezelf wel eens moeilijk maak. En … euh … best veel, eigenlijk. Bah, wat eng.

Django: Wat vind je het leukste onderdeel van het schrijven en waarom?

Anaïd: Ik vind echt alles leuk. Ik geniet van het plotten, van de draadjes bij elkaar smeden. Ik vind het heel leuk personages te bedenken en hun omgeving te verzinnen. Het schrijven zelf gaat me vlot af als ik weet wat ik ga schrijven. Ik vind zelfs het redactieproces, dat bij ons meestal zo voorbij is, leuk. Dan denk ik: bijna klaar, bijna een boek.cover_malika

Django: Wat vind je het vervelendste of moeilijkste onderdeel van schrijven en waarom?

Anaïd: Nou … hier moet ik goed over in de Denk want ik vind alles echt leuk. Ik kan wel lang miepen over namen. En als mijn personages geen naam hebben, kan ik niet schrijven. Da’s best een gek ding, denk ik. Heb jij zoiets?

Django: Nee, grappig genoeg bedenk ik de namen bijna altijd achteraf pas.

Anaïd: Ja, dat ik een eerste versie van jou krijg met <hp1> en <antagonist>. Word ik heel onrustig van en is ook meteen het eerste wat ik verander.

Django: Wat wil je graag met jouw literatuur bereiken?

Anaïd: Gelezen worden. Kan er heel kort over zijn. Ik werk me de blaren om gelezen te worden en ik hoop dat lezers plezier beleven aan mijn schrijven. Dat ze ontspannen, even in een andere wereld zijn en misschien, heel misschien, nog eens eraan terugdenken en zeggen: dat was écht een goed verhaal.

Heb jij nog doelen? Je bent de meest bekroonde auteur van Nederland met je korte verhalen, dat mag best eens gezegd, blijft er nog iets over om te willen?

Django: Meer dan genoeg. Om te beginnen: een wereldwijde bestseller.

Anaïd: En als je toch bezig bent: wat bevalt je beter: samen schrijven of alleen? En waarom is dat?

Django: Ik vind het allebei even leuk. Ik ben een individualist, maar werk ook graag samen met anderen, mits ze, zoals jij, goed zijn in hun vak. Samen schrijven is leuk omdat het een sociaal proces is, omdat je daardoor de verhalen stukken sneller schrijft en omdat er andere verhalen uitkomen dan wanneer je alleen schrijft.

Anaïd: Hebben we daarom de term 1 + 1 = 3 aan onze samenwerking gegeven?

Django: Nee, dat hebben we gedaan omdat we niet kunnen rekenen 🙂

Malika’s schildplicht door Anaïd Haen & Django Mathijsen is HIER te bestellen.

No Responses

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *