De Maalstroom-reread: terugblik

Bereid je voor op het einde!

 7 juni verschijnt Heren van Twist, het laatste deel van Jasper Polanes De Onzichtbare Maalstroom! Een goed moment om de eerdere delen van de serie te herlezen. Dat gaan we doen met een speciale Reread-blogtour.

 Vanaf 21 mei zullen de leukste boekenblogs nog één keer terugkijken op Lege steden, Vorstin van de Kou, Wolvinnen van Otrostaadt, en de Splinter Het oog van de krokodil. Wat valt hun nu op? Zien ze hints naar latere gebeurtenissen? Welke vragen willen ze in het slotdeel beantwoord zien?

 Lees met ons mee, zodat je weer helemaal in het verhaal zit als Heren van Twist uitkomt!

Om deze blogtour af te trappen kijkt Jasper terug op een onuitgegeven verhaal dat hij schreef voordat hij aan Lege steden begon, maar dat veel overeenkomsten heeft met de Maalstroomboeken.

Voor Lege steden was er Hexachord

Ik begon de outline van Lege steden nu bijna tien jaar geleden, in augustus 2008, als voorbereiding voor Nanowrimo in november. Ik had het jaar daarvoor ook al meegedaan en schreef toen zonder voorbereiding een verhaal met de commerciële titel Hexachord. Het is een soort vreemde proto-Maalstroom: het deelt veel personages, verhaallijnen en thema’s met wat later De Onzichtbare Maalstroom zou worden, maar die zijn allemaal nèt iets anders.

Natuurlijk komt lang niet alles in De Onzichtbare Maalstroom uit Hexachord. Zo zijn er geen ESP’ers, geen magische machines van de firma Alix, geen parallelle werelden, geen dubbelaars en geen fantomen.  Lege steden is, op Edison en de Maalstroom na, bijna helemaal nieuw en ik was niet van plan het verhaal over de Vorstin en haar heraut onderdeel van de serie te maken; dat kwam pas drie jaar later, toen ik aan Vorstin van de Kou begon. Maar zonder deze poging tot een fantasyroman zou er geen Vorstin zijn, geen heraut en geen Edison.

Hexachord speelt zich af in een stad met de naam Venterstaadt, een meer traditionele renaissance-achtige fantasy dan Otrostaadt. Het verhaal gaat over een gravin die onder een betovering komt. Ze gaat op zoek naar mensen met een speciale connectie met de bron van magie (de Onzichtbare Maalstroom) en zuigt hun energie op, uitgedroogde, uitgemergelde mummies achterlatend. Ze wil genoeg energie verzamelen om een poort te openen naar de wereld van de Vorstin der Mutanten.

Dat moet voor lezers van de Maalstroom toch bekend in de oren klinken!

Hoofdpersonen zijn Lorena, een heks die onder invloed van de Vorstin staat, en  Darias Krai, de stadhouder die zo vaak herkozen is dat hij net zo goed voor het leven aangesteld zou kunnen worden. Darias maakt in Wolvinnen van Otrostaadt en Heren van Twist zijn opwachting als stadhouder van Otrostaadt-Alix en natuurlijk als de vader van Edison.

De oorsprong van Edison

Tekening door Jasper Polane

Edison Walraven is verreweg het populairste personage uit De Onzichtbare Maalstroom, maar op het moment dat ik haar verzon was het lang niet evident dat ze zou uitgroeien tot een favoriet.

In de loop van het verhaal werd Lorena opgesloten in het Bastion (hetzelfde gebouw als waar in Otrostaadt de inquisitie in is gehuisvest). Ik had iemand nodig om haar vrij te laten, dus verzon ik spionne, undercover als keukenmeid. Omdat ik snel een naam nodig had keek ik mijn kamer rond; mijn oog viel op een gloeilamp.

‘Ik kom eten brengen voor de gevangene.’

‘Hallo, Edison,’ sprak de wachtsoldaat. ‘Dat ziet er lekker uit. Je verwent de gevangenen te veel, ze hebben genoeg aan water en droog brood.’

‘Doe niet zo raar,’ zei ze lachend. ‘Jij eet toch ook geen droog brood als avondeten? Wat heb jij gegeten?’

‘Kip,’ zei Archibald schaapachtig.

‘Nou dan! Kom, doe de deur even open.’

‘Ik zal je eerst moeten fouilleren, Edison,’ zei de wachtsoldaat. ‘Bevel van hogerhand.’

‘Ja, ja,’ zei Edison. ‘Doe dan maar. Maar kijk dit keer uit waar je je handen zet.’

Ik had op dat moment een soort vrouwelijke James Bond in mijn hoofd, maar die laatste opmerking laat zien dat haar eigen persoonlijkheid er eigenlijk meteen al was. Verderop in het verhaal:

‘Ik ben blij je te zien,’ zei Krai, geheel naar waarheid. ‘Je bent bij dezen gepromoveerd tot mijn persoonlijke lijfwacht.’

Edison grinnikte. ‘Mooi! En hoeveel loonsverhoging brengt die droombaan met zich mee?’

‘Loonsverhoging?’

En meer

Er zijn nog veel meer grote en kleine ideeën, vooral in Vorstin en Wolvinnen, die hun oorsprong in Hexachord vinden:

  • De heraut van de Vorstin waart rond in de stad.
  • Darias’ zwaard heet Het Sleutelzwaard.
  • Allerlei straatnamen zijn hetzelfde, zoals het Engelenplein en de Vanweggenstraat.
  • De epiloog van Vorstin van de Kou, waarin Rune door de woestijn naar het hof van de Vorstin trekt is een herschreven versie van een hoofdstuk uit Hexachord, waarin Darias hetzelfde deed.
  • Darias en Edison moeten zich door een Ruimtetijd-bubbel werken, vergelijkbaar met de muur op de zwarte piramide waar Werner en Deira in Wolvinnen doorheen moeten om de Vorstin te bereiken.

De Onzichtbare Maalstroom

Het is voor mij heel vreemd om Hexachord te lezen. Het is als een kijkje in een andere dimensie, waarin niets is zoals ik het ken. Basisideeën zijn hetzelfde, maar de uitwerking in de Maalstroomboeken is veel anders. En veel beter.

Blijkt maar weer dat in elk verhaal, hoe slecht ook (want dat was het wel), goede ideeën verstopt kunnen zitten. Maar elk goed idee kan nóg beter kan worden door het in een andere context te plaatsen.

Jasper Polane

Jasper Polane

Jasper Polane is schrijver, uitgever en oprichter van Quasis. Hij wordt gezien als een vernieuwer in het genre. Zijn debuutroman Lege steden (2014) behaalde de tweede plaats in de Hebban Awards voor het Beste Fantasyboek van het Jaar.